ترانوش

نشسته کن....ج شب

شکسته و بی لب

ترانه می بافه

رو فرشی از عقرب

یه خرمگس انگار

پریده تو چشمش

جویده پلکاشو

صداش میادخش خش

نه این توهم نیس

تنش پر تیغه

گوزن گنگی که

تو حسرت جیغه

نهنگ کوری که

دلش پر هیچه

تو ساحل افتاده

تو گریه می پیچه

یه موش صحرایی

تووو اقیانوسه

یک تنه می جنگه

با گله کوسه

شبی پر از شهوت

کنار تنهایی

نگاه معصوم

یه مرد هر جایی

سقوط اخلاقی

رو عکسی از مریم

خیال نزدیکی

با کرم ابریشم

روتخت بیماری

نشسته با ماری

تصور دریا

بازم شب ادراری

بازم شب و وحشت

تو بیشه پیش گیاه

حیات وحشی بکر

تو قلب تانزانیا

نخند مرتیکه

سقوط نزدیکه

چقدر تاریکه

پلنگ پرتی که

میخواد بره تا ماه

پاهاشو گم کرده

معلقه حالا

چجوری برگرده

یه سقف بارونی

ترانه ای علفی

به وزن بی وزنی

زبان بی هدفی

..................

بگو دوباره منو   /   به گریه برگردون

برادر وحشی    /   گراز سرگردون

منو معامله کن   /   تو دود سیگارت

کی گفته بیکاری  /  بمون سر کارت

بزن به قافیه ها   /   دوباره تو دهنی

سرت رو گرم نکن   /  با این جهان انی

به من بگو بی لب   /  رهاتر از کلمه

غم یه مردو فقط   /   یه مرد می فهمه.

کاوه.رییسی     

تاول زده دستای بی جونم

شمعی کنار بالشم مرده

یاس عجیبی توی رگهامه

از زندگی حالم بهم خورده

بیدارم و کابوس می بینم

نعش خودم افتاده رو دستم

با پای بسته روی خط هیچ

در حال تکرار خودم هستم

"من زخم بیداری       تو ترمه می پوشی

من تلختر میشم      تو قهوه می نوشی

حظ میکنی از این     بارون بی وقفه

دلشوره می گیرم     این خونه بی سقفه"

دور و برم تا دورها دیوار

تاریخ و تنهایی و ته سیگار

زنای آبستن افسرده

مردای نئشه بچه های کار

مچاله شعر سپید من

خاطره گنگی تو دست باد

حجم سیاهی توی راه آهن

تا ایستگاه ناکجاآباد

"من زخم بیداری        تو ترمه می پوشی

.............

دوستان گرامی این کار درحال آهنگسازیه ممنون میشم با اظهار نظراتتون در بهتر شدنش منو یاری کنین.باسپاس-کاوه . ر آبان 1391

یاغی

روی دوشم میکشم تابوتم و

خودم و گم می کنم تو جاده ها

بی خیال اونی که سواره و

بی خیال همه پیاده ها

از روی نعش خودم رد میشم

مرگمو با زندگی طی می کنم

می زنم زیر پلیت هر چی هس

همه عادتمو قی می کنم

بی جهت میرم و میرسم به هیچ

میرسم به اوج نابود شدن

ساعتم خوابیده اما انگار

سالها گذشته از وفات من

گاهی تو لاک خودم می گندم

گاهی پرسه میزنم می سوتم

رو سر گور خودم می رقصم

به کسی چه به خودم مربوطم

مشتمو تو آسمون می کارم

ابر میشم و یه روز می بارم

توی این شهر دلم می گیره

یاغی ام به کوه ایمان دارم

جز من و خودم کسی با من نیس

وسط معرکه بیداری

مرگ من زندگی تقویمه

توی این مرثیه تکراری

       زمان طاغوت که البته همه چی بد بود اگه نگم دخترا هم مردونه مینوشتن ولی مردونه هم ترانه مینوشتن (ترانه های زویا یا هدیه رو مرور کنین) اما این روزا من نمیدونم چرا همه خواننده هامون یا عاشق شدن یا تازه از شکست عاشقانه برگشتن . همه چیمون شده خاله زنکی.خسته شدم از این همه آه وناله و گاهی خوش به حالم شدنهای بی مزه و آبکی. البته خواننده هامون شاید حق دارن چونکه بازار یا بی زی نس خب خیلی مهمه آقا باید کاری بکنی که مردم بپسندن گور بابای مخاطبی که میخواد اندیشه کنه......خب میدونین داستان خیلی پیچیده تر از این حرفاس به مسایل اجتماعی و چه میدونم ته قضیه برمیگرده به بی صاحابی،به زندگی تو ولایتی که موسیقی احتمالا حرامه،به تلوزیونی که وجود نداره.کاری ندارم بهتره به اهالی این خراب آباد(موسیقی) بپردازیم تا به متولیاش.

       آره رمز موفقیت یه ترانه خوب رو میخوام خدمتتون بگم: 1-اول از همه حواست باشه بودار نباشه درد سر میشه اصا" کیه که بخونه 2-برو تو کار عشق یا ضد عشقی یا شکست عشقی یا عشق زمینی یا زمین عشقی فقط عین شین قاف 3-یه چیزی بنویس تو مایه حرف زدن،عامی،سطحی هی بدک نیس یه ردیف و قافیه ای هم داشته باشه 4-بهتره دختر باشی اگه نه استفاده از کلمات لطیف و دخترانه،احساسات نوجوانی،التماس خلاصه تو این مایه ها یادت نره 5-تصویرسازی فضاهای نو مث کافه و خیابون،زیربارون ومتل قو و جاده شمال و کی اشکاتوپاک میکنه و از اینا اونقد که مغز شنونده دوغاب بشه 6 -برای ترانه سرا شدن اصا"لازم نیس شعرو بشناسی یا عناصر دست و پاگیر شاعرانکی فقط یه مدتی تتلو و مهرشاد و کامران و هومن و منصور گوش کنی دیگه حله همین خط و بگیر برو جلو یا اگه میخوای هنری کار کنی از روزبه بمانی و یغما تقلید کن یا برداشت ادبی کن یه چی تو این مایه ها.7-فیستو آرتیستی کن و در آخر ازمامانت و پسر خاله و دختر عمه ات تشکر کن که تو رو کفش ببخشید کشف و تشفیق کردن......به همین سادگی.

پی نوشت مهم:

       1-آخرین ترانه ای که ازش لذت بردم از خانم مونا برزویی بود از این راهرو یک نفر رد شده...سوءتفاهم نشه

       2-بیشتر ترانه های ماندگار و باارزش دارای تم عاشقانه  هست...سوءتفاهم نشه  

ترانه "روسپی" اثری دیگر از من در فضای راک

با آهنگ و صدای خودم .لطفن برای دانلود کلیک کنید:

http://www.mediafire.com/?deeet0pv32todd6 

جزر و مد

زیر جزرو مد لبخند تو    

انعکاس صدف و الماسه

که داره نبض منو می دزده

ضربان قلبمو میشناسه

تن تو حادثه ای تن سوزه

که رو تنهایی من می باره

شعله بارون میشه موج دستات

رو دلم داغ جنون میذاره

موجی از نور و نسیم و رویا

رو سر انگشتای تو میشینه

گونه هات گونه نایابی از

گل ابریشمی نسرینه

×××

تو نگات یه حس بی نظیره که

از تماشات دلم می ریزه

چشم تو حافظه مرداب و

چنگ میزنه به هم می ریزه

از تبسم تو تب می کنم و

با غرورت متلاشی میشم

وقتی دورم از تو یخ می بندم

وقتی با منی توی آتیشم

دائمن با غم تو درگیرم

بی تو و با تو خرابه حالم

منو عاشق می کنی و من از این

غم عاشق کش تو خوشحالم

ابر

آرزوهام رفته از هوش

نامه هام فرش زمینه

نارفیقی با من و من

همه دردم همینه

مث ابری دل شکسته

به هوای تو می بارم

واسه گم شدن تو دستات

از خودم فاصله دارم

"سایه ای پشت سیاهی    کوره راهی مه گرفته

من به چشم تو همینم       دل ابری که گرفته "

تنم از جنس عبوره

با شب و صاعقه جفتم

قصه دل بستنم رو

به تو قطره قطره گفتم

تو تماشاگر احسا

س منی از پشت شیشه

بی تفاوتی و قهرت

رو به من دیوار میشه

"سایه ای پشت سیاهی    کوره راهی مه گرفته

من به چشم تو همینم       دل ابری که گرفته "

با منی که خواستن تو

آخر آرزوهاشه

کسی جز تو نمی تونه

اینهمه بیگانه باشه

از نفس افتاده م وباز

نفسام سمت تو میره

من دارم از دست می رم

می رم و پای تو گیره

"سایه ای پشت سیاهی    کوره راهی مه گرفته

من به چشم تو همینم       دل ابری که گرفته "

با درود

شما رو دعوت می کنم به شنیدن اولین تجربه موسیقی با آهنگ و صدای خودم:

فایل را از اینجا دانلود کنید.

امشب طلوع می کنم

ببین با گریه می رقصم

توموج خون و خاکستر

تو شهر شب گمم اما

شب و نمی کنم باور

ببین آلوده اشک و

اسیر شرق اندوهم

تو مشت گردباد اما

بزرگم محکمم کوهم

صد بار اگه خاموش شم از نو شروع می کنم

فردا واسم دیره همین امشب طلوع می کنم

ببین با گریه می رقصم

تو موج خون و خاکستر

تو شهر شب گمم اما

شب و نمی کنم باور

با اینکه خراب دردم

بر می گردم به آبادی

از طوفان نمی ترسم

می جنگم تا آزادی

صد بار اگه خاموش شم از نو شروع می کنم

فردا واسم دیره همین امشب طلوع می کنم.

یه گله گرگ

یه گله گرگ افتاده دنبالم

برزخی ام خیلی بده حالم

می خوام برم پاهام رفیقم نیس

نعره بی صدام رفیقم نیس

"داره این شب بد قواره کفرم و در میاره

از آسمون خون ستاره می باره"

دارم می رم به سمت یک بن بست

آهای کسی به جزمن اینجا هست

می ترسم از اینهمه تنهایی

این شبح پلید هر جایی

دارم به هیچ می رسم آرووم

یه مرده به زندگی محکوم

که باد برده آرزوهام و

خیره شده به مرگ چشمام و...

"داره این شب بد قواره کفرم و در میاره

از آسمون خون ستاره می باره"

ترامادول

باز که مث مرده ها / افتادی تو رختخواب

اینورت یه بسته قرص / اونورت کمی شراب

باز که خیسه بالشت / گونه هات شده سیاه

لحظه هات شده همین / زندگی به شرط آه

بازی ترامادول / هرشب شکستگی

گوشه پیاده رو / مستی عرق سگی

نعره متالیکا / موسیقی ، خلاف شرع

آینه ای ترک ترک / عکس تو بدون شرح

نه به این مردم خسته کننده

نه به این حال و هوای کشنده

به خودت تکیه کن خودت خداباش

از این مرگ تدریجی رها باش

کز نکن دپرس نباش / بغض تو مرگ منه

با سکوت سرد تو / روح من یخ می زنه

به تنفر تن نده / روحتو زخمی نکن

به خودت سیلی نزن / بسه بی رحمی نکن

هی نگو این زندگی / از سر مجبوریه 

هی نگو حتی خدا /  آدم ناجوریه

هی نگو از خودکشی / قید این فکرو بزن

گونه های زرد تو / واسه من یعنی وطن

نه به این مردم خسته کننده

نه به این حال و هوای کشنده

به خودت تکیه کن خودت خداباش

از این مرگ تدریجی رها باش.

دیوونه وار

تا حواس دقیقه ها پرته / این حواس حسود کاری کن

فرصت لمست و نگیر از من / هی نگو زوده،زود کاری کن

مثل هر شب به شرط بودن تو / غصه هامو کنار میذارم

قول میدم بخندم از ته دل / از ته دل بگم :دوست دارم

واسه پارو زدن به سمت تو / دست من خستگی نمیشناسه

وقتی تسلیم بوسه هام میشی/ دلم آتشفشان احساسه

ریسه میبنده گل / گل میرقصه نسیم

آینه تب میکنه / ما به هم میرسیم

زیرورو میشه از / موج لبخند تو

به تو برمیخوره / آرزومند تو

تا حواس دقیقه ها پرته / لحظه هامونو غرق خاطره کن

عشق نیلوفرانه من باش / همه روحمو محاصره کن

تورو دیوونه وار میبوسم / زیر چتر همیشه بارونی

تو هوای تو اوج میگیرم / نو عروس شب زمستونی

ازلبات میرسم به مرز عسل / از نگاهت شراب می نوشم

پشت وحشی ترین شب شرقی / از تنت آفتاب می نوشم

ریسه میبنده گل / گل میرقصه نسیم

آینه تب میکنه / ما به هم میرسیم

زیرورو میشه از / موج لبخند تو

به تو برمیخوره / آرزومند تو.

کاوه رییسی-مهر ماه ١٣٨٨ کازرون     

اما اجازه بدین کمی در مورد آثار جدیدی که این روزا به گوشمون رسیده صحبت کنم این دفه از کارای ضعیف وبی مایه نمیگم به قول معروف نیمه پرلیوان رو نگاه میکنم به کسایی مث هلن با اون صدای محکمش که با همراهی کلام روزبه بمانی دوباره به روزای اوج خودش برگشته با موسیقی قابل قبول وامروزی که گاه تنه به راک میزنه.اما بعدازمدتها  از کار جدید منصور"ندیدی تو خوابم"که بابک روزبه  کلامش رونوشته وشوبرت آواکیان آهنگش رو ساخته خوشم اومد. ترانه فوق العاده روزبه بمانی رو با عنوان "تصویر رویا" با صدای داریوش عزیز اگه نشنیدین گناه بزرگی مرتکب شدین این کاررو فقط با ترانه شهیاربا آغازه ای به این نابی "روی ابریشم چین نبض دات و میشه دوخت" که گوگوش خونده ومث رودخونه ای همچنان که میگذره گوشات ونوازش می ده وخستگی هات ومی بره می تونم مقایسه کنم  ترانه شطرنج رواز این آلبوم که اتفاقا خود داریوش آهنگش روساخته نپسندیدم از بقیه کارای آلبوم معجزه خاموش لذت بردم مث همیشه تم ترانه های انتخاب شده عاشقانه اجتماعی ودرمسیر انسانی است.شادمهر تونست بخصوص با دو آهنگ تقدیر با آغازه: باید تورو پیدا کنم ترانه ای که مونا برزویی به زیبایی سروده بودوترانه دیگر"آغوشت وبه غیر من "قدرت خودش روبه ویژه به داخلی ها اثبات کنه وبا کارای ریتمیک وشاد دیگر مخاطباش روهم راضی کنه گوگوش هم که بالاخره به این نتیجه رسید که باید کمی تغییر مسیر بده که فعلا یکی دوتا ازکلیپاش رو دیدیم ولذت بردیم منتظر شنیدن آلبومش که من فک میکنم موفق ترازقبل خواهدبود میمونیم.درمورد سیاوش قمیشی باید بگم مخصوصا"از دو ترانه "خط میکشم رودیوار"و"توبارون که رفتی "که اسم ترانه ها رو نمیدونم خیلی خوشم اومد ولی مدتهاست که شخصا ازسازبندی وتنظیم کاراش واینکه سازای آکوستیک رو تقریبا گذاشته کنار حال نمی کنم .منتظر شنیدن دوآلبوم جدیدازشهیارقنبری هستیم امیدوارم که ابی هم هرچه زودتر آهنگ های خوبی روبه جامعه هنری عرضه کنه.امیدوارم که بعدا بتونیم با جرات درمورد استعدادای جدیدتر صحبت کنیم البته خیلی از خواننده های جدید رومیبینم ومیشنوم که هم با موزیک وهم با صداشون حال میکنم که حتما درآینده اسم میارم  .اما تو همین فرصت کوتاه نمیتونم بی خیال بعضی هابشم مثل:محسن نامجو-رضایزدانی-کامیار(که صداش واقعا قوی ومتفاوته)

چیزی شبیه زندگی

فرقی نداره وحشت ما

توبهت این همه دوراهی

من موندنی تواین غبارم

تورهسپارناکجایی

فرقی نداره هردوی ما

بازیچه دست خداییم

محکوم این تقدیرشومیم

مترسکی بی دست وپاییم

"تومشتمون چی داریم   جزحسرت وبیهودگی

                                یه مرگ متحرک   چیزی شبیه زندگی"

خوابم پراز هذیون وضجه

سرگیجه ای روبه سقوطه

فرقی نداره نعره ما

هردوسرانجامش سکوته

تواین کویرگرگرفته

بامن یه دنیا درد ودرده

باتویه خوشبختی مشکوک

توغربتی که تلخ وسرده

"تومشتمون چی داریم   جزحسرت وبیهودگی

                                یه مرگ متحرک   چیزی شبیه زندگی"

دلشوره

به من زل میزنی جوری که انگار    

یه قاب عکس بی جونم رو دیوار

هزارباربا زبون بی زبونی  

می گی بیزارم از عشق تو بیزار

چشامو می پرستیدی یه روزی   

یه روز ورد زبونت اسم من بود

یه روز می مردی ازتب کردن من  

تموم وحشتت بی من شدن بود

حالا اشکامو نا دیده می گیری    

برات تکراریه هرچی که میگم

توی آغوش بی عاطفه تو  

پرازتنهایی ودلشوره میشم.

   قبل ازاینکه حرفهایم راکه مثل همیشه به سرشماری انبوهی ازنابسامانیها برمی خورد باشمادرمیان بگذارم بایداعتراف کنم که من هم مثل همه آدمهایی که برای نفس کشیدن به اکسیژن نیازدارند براین گمانم که درهرجامعه ای همه نوع موسیقی حتی آنچه گاه ما آنرانازل می نامیم لازم است نه اینگونه که غرق در.....

    گفت وگوی مادررابطه باموسیقی است الهه ای که این روزها مانند یک بچه ناخلف ازهر کسی تو سری می خورد....بی خیال بگذاریم ارباب معرفت به کارشان برسند این باربا اهالی موسیقی دعوا دارم نه متولیان(؟؟؟؟؟)آن.پاپ موزیک ماکه قربانش بروم هرچه بیشتر توسری می خورد بیشتر عاشق می شود در داخل وطن که مشتی بچه مایه داربی درد وکم سوادبراساس اینکه مادر یا احتمالا"دوست دخترمحترمه صدایشان راپسندیده اند یک شبه موزیسین میشوندشعر و آهنگ وتنظیم وغیره راهم که فوت آبند هیچ نتیجه اش می شود یک معجون تخ...تخیلی به نام ایران موزیک (بیچاره ایران)با یک عالمه مجری بی مزه ترانه های آب دوغ خیاری وصداهای فجیع.وکانال هایی ازاین دست که انگارنه درایران پهناورخودمان بامردمانی که قرنهاست بابدبختی ودردها والبته خوشی های خاص خودشان قرارداد بسته اند بلکه فقط احوالات عاطفی وجنسی شمال تهران راشامل میشود.آنور آبی هاهم که هرروز حالشان خوشتراست کسی که درداخل حتی سایتش اجازه نفس کشیدن نداردمدام فریاد میزند که:زندگی بهترازاین نمیشه.آن یکی برای من که ته مانده حسابم راسیصدباربرای خریدیک گیتارمشقی زیرورو میکنم وبرای همسایه من که بحران برنج ونان وگوجه فرنگی یقه اش راسخت چسبیده می خواند: نمره بیست کلاس ونمی خوام.این است مضمون پرمایه خانم هاوآقایان رانده شده به درگاه آزادی.قبول کنیدکه اگربه اندازه انگشتان یک دست ازجمع ترانه سراهایمان کم کنیم خلاصه اش می شود:توخودت قندونباتی ویک سری واگویه های چندش آور.

    شش وهشت آزاری-توجه هنرمندبه عامه پسندبودن –عدم تربیت هنری عامه-ناتوانی مالی عده ا ی که دنیا می آیند و می میرندو ره به جایی نمی برند-ناآگاهی خصوصا"خوانندگان ازادبیات ترانه واحوالات جامعه-کم سوادی-اینها که دست به دست هم بدهد دنیا دیگه مث تونداره میشه پرفروش ترین کارسال تب تندی که البته باحضوروعبور تاریخ محکوم به فراموشی میشود اما فرض کنیدکه درجایی دیگرازدنیا کویین یاپینک فلوید یاچه می دانم استینگ جدول هارامغلوب می کندلطفا"خودتان مقایسه کنید.اماباز هم به خودهنرمند برمیگردیم که باید باارایه اثرش ضمن کشف وضبط درون مخاطب مرتبه کیفی اورا بالا ببرد نه خودش رابه پایین برساند.حرف زیاده وحوصله من وشماکم       به امید ایرانی زیبا که آنرا باهنروفرهنگش بشناسند.                    

همتون رودوس دارم                                       

تبعید

بغضی که چکه می کنه

سکسکه های بی کسی

ثانیه های دربه در

توکوچه دلواپسی

چشماشودوخته به فرار

جونش رسیده به لبش

بازداره پنجه می کشه

روصورت سرد شبش

        غرورشو مچاله کرده تبعید

        دلش کویر درده درد تبعید

خلوت عریونی شوبا

آدمکا سرمی کنه

تو رختخوابی پرتپش   

عمرشو پرپر می کنه

«درخت بی سایه»* میشه

روزی هزاربار می میره

سراغ ریشه ها شواز

جنگل غربت می گیره

       تو جشن سایه های سرد وبی روح

       بازم باید برقصه رقص اندوه

نه دستی ازجنس رفاقت

نه شوق فردایی که باید

فقط گذرنامه ای پاره

بایه بغل خاطره بد

      تو جشن سایه های سرد وبی روح

             غرورشو مچاله کرده تبعید

                        بازم باید برقصه رقص اندوه

                                 دلش کویر درده درد تبعید

 *درخت بی سایه ترکیبی است ازسعیدمحمدی نازنین

لحظه

لحظه افتادبه رعشه

شب عاشقانه جون داد

لب پلکان مهتاب

ذوق شعرازنفس افتاد

هرچی ظلمت توهوابود

روسرستاره بارید

ساقه صبورمریم

زخم داس و روتنش دید

یه روزی توچشمای تو

طرح زیبایی من بود

کمترین خاطره ما

شکل فواره شدن بود

یه دفه طوفان وزیدو

همه حرفارودزدید

سیب وازقاب دریچه

اززمین بهارو دزدید

سایه من روسرتو

سقفی ازجنس خطرشد

پی خوشبختی نگاهت

توی آینه دربه درشد

ابردلسوخته پاییز

تشنه یه قطره ایثار

آینه آبستن غم شد

بین بهت منودیوار

لحظه افتادبه رعشه

...........

   بیاهنوزبچه باشیم

 بیا به یاد بچگی یه برج سنگی بسازیم

 بعد با یه توپ لاستیکی برجَ روازپابندازیم

 بیا با طرح زیگزاگی توکوچه آبپاشی کنیم

 روی دیوارهمسایه عکسش ونقاشی کنیم

 بیا روی زنگ درا بازم آدامس بچسبونیم

 قایم بشیم پشت دیواردخترا روبترسونیم

 مرغ زن همسایه روتوپ کنیم ولایی بدیم

 به امتحان دیکته مون یه بیست قلابی بدیم

 بیا به نام بچگی درسامون وتازه کنیم

 طول غم آدما روبا خط کش اندازه کنیم

 به احترام حیوونا حسنک وهی جاربزنیم

 پیرهن خودخواهی مون وآتش ایثاربزنیم

 یادش به خیرمحرما تعزیه پرداز میشدیم

 باتیرکمون تخته ای کلی تیراندازمیشدیم

 فرقی نداشت یزید یاشمریا سعدوقاص میشدیم

 بادستای پنهونیمون حضرت عباس میشدیم

 بیاهنوزبچه باشیم عاشق آسمون وآب

 دستامون ووابکنیم پربکشیم مث عقاب

 روحمون وحبس نکنیم تواضطراب ارتفا

 برهنه پاشیرجه بریم روفرش خیس علفا

 توامتحان زندگی روقلب هم پا نذاریم

 تکلیف مهربونی روبرای فردا نذاریم

 توبچگی رفاقتا زنونه مردونه نداشت

 هیچ کسی عشق خودش وپشت نقابا نمیذاشت

 یادش به خیراون قدیما بابام میشداسب خودم

 کاشکی بودش تااین دفه من واسه اون خرمیشدم

 بیاهنوزبچه باشیم توکوچه گل بازی کنیم

 به جای زخم زبوناهمدیگه رونازی کنیم.

  " کودکی "کودکی ام راازدست نخواهم داد ......                                                                   

آخرین آدم

زوزه گرگ وباد           شب گسترده دشت

یه نفربا فانوس            پی انسان می گشت

هرطرف سایه مرگ    رقص خاکسترودود

کومه های بی سقف           خالی ازآدم بود

آسمون یخ بسته              جیغ می زد سرما

غرق دلتنگی بود                  مردتنهای ما

با دوپای تشنه               جاده رومی نوشید

روبه شب می تازید         درغیاب خورشید

جنگلا پوسیده                   کوه هم ترسیده

قرص ماه وانگار                آسمون بلعیده

روی شاخه فلز                 دستمالی خونی

نعش یک جادوگر           مرده ای طاعونی

برج ویرونی بود                  سرهرآبادی   

قفسی بی میله                       جسد آزادی

رفت وجز تنهایی          رو زمین هیچ نبود

خسته وبی مقصد            راهشو می پیمود

هرطرف سایه مرگ    رقص خاکسترودود

مرد تنهای ما                    آخرین آدم بود.

درودی دیگر.این روزها بیشترازدیروزها همه چیزدست به دست هم می دهدتا موسیقی وهنرسرکوب شود عواملی که نمیدانم به ترتیب اولویت اما گمان می کنم به قرارزیراست:

مذهب(شایدبرداشت غلط ازمذهب)-دولت(باهیچ برنامه ای درسمت رشدهنرو بخصوص موسیقی)-عادت های بدما ایرانیان(مثل عادت نکردن به کارتیمی و...)-فضای تربیت نشده-مرگ نوآوری-......بی خیال.درفرصتی دیگر مفصل می پردازم. یا علی 

چندان روبه راه نیس اوضاع واحوالم فرصتی برای اندیشه وترانه نوشتن وگیتارزدن نیس بعله عزیزدل دلگیرم به این میگن غم نون...منم وکارای نیمه تموم ازاین دست:

کرم ابریشم(شاید)

باتموم این حرفا

مثل کرم ابریشم

دلخوشم که ازپیله

عاقبت رهامی شم

گنگه طعم آزادی

بی حصارو بی میله

باتموم این حرفا

دلخوشم به این پیله

با درود به شما بازدید کننده نازنین مجموعه ای از ترانه هام شامل۴۱ترانه با نام ؛ازسقوط حدسی عاشقانه؛توسط انتشارات ثالث به چاپ رسیده که فعلادرتهران پخش شده    

 کوله بار

باید به خودم برگردم

ازاین من نیمه کاره

ازاین شب لب گزیده

به نعره های دوباره

باید به خودم برگردم

ازاین ناکجای مشکوک

ازتلف شدن به دست

این همه خدای مشکوک

***

  - روعرشه ابری دل سپردن

   وقت عبورازاین هوای بن بست

   روزتلافی سکوت وگریه

   حق تقدم با من دیوونه است

   می خوام تا ابرا ببرم صدام و

   شب اگه گریونم روزابخندم

   یکی صدام می زنه ازیه جایی

   وقتشه کوله بارم وببندم-

      ***

تواین برهوت بومی

مثل من وتوزیاده

به واژگونی رسیده

توپیچ بی رحم جاده

اگه بالت وشکوندن

"پروازو به خاطربسپار"

زندگیت وپرپرنکن

پشت سکون یه دیوار.